De Neer test (ook wel test van Neer genoemd) is een klinische schoudertest waarmee fysiotherapeuten en artsen onderzoeken of er sprake is van subacromiaal impingement. De test is in de jaren ’70 ontwikkeld door orthopedisch chirurg Charles Neer en wordt wereldwijd nog steeds dagelijks gebruikt.
Hieronder lees je eerst hoe de Neer test wordt uitgevoerd en wat een positief resultaat betekent. Daarna gaan we in op de betrouwbaarheid, de anatomische achtergrond en het verschil met de Hawkins-Kennedy test.
Zo wordt de Neer test uitgevoerd
De Neer test is een passieve test. Dat betekent dat de onderzoeker de beweging uitvoert en de patiënt zelf niets hoeft te doen.
Stap 1. De patiënt zit of staat met de arm ontspannen langs het lichaam.
Stap 2. De onderzoeker staat achter of naast de patiënt. Met één hand stabiliseert de onderzoeker het schouderblad door het naar beneden te drukken. Dit voorkomt dat het schouderblad meedraait tijdens de test.
Stap 3. De onderzoeker brengt de arm van de patiënt in lichte endorotatie (duim naar beneden) en de onderarm in pronatie.
Stap 4. De onderzoeker beweegt de arm passief naar voren en omhoog (flexie) in het vlak van het schouderblad, tot maximale elevatie.
Stap 5. De test is positief als de patiënt herkenbare pijn ervaart aan de voorzijde of bovenzijde van de schouder tijdens deze beweging.
De hele test duurt ongeveer 10 seconden. Er is geen speciale apparatuur nodig.
Wanneer is de Neer test positief?
De test van Neer is positief als de passieve flexie van de arm pijn uitlokt die de patiënt herkent als zijn klacht. De pijn zit typisch aan de voorzijde of bovenkant van de schouder.
Een positief resultaat wijst erop dat er structuren worden ingeklemd (geïmpingeerd) tussen het bovenste deel van de bovenarm (tuberculum majus) en het dak van de schouder (acromion en het coracoacromiale ligament). Dit kan duiden op subacromiaal impingement, maar ook op andere schouderaandoeningen. Een positieve neer test alleen is daarom niet voldoende voor een diagnose.
Hoe betrouwbaar is de Neer test?
De diagnostische waarde van de Neer test is beperkt. Uit meta-analyses (Hegedus et al. 2012, Gismervik et al. 2017) blijkt het volgende:
| Maat | Waarde | Wat betekent dit? |
| Sensitiviteit | 59 tot 72% | Pikt de meeste gevallen op, maar mist er ook |
| Specificiteit | 6 tot 60% | Veel vals-positieven mogelijk |
In gewone taal: als de Neer test negatief is (geen pijn), is de kans kleiner dat er sprake is van impingement. Maar als de test positief is, weet je nog niet zeker dat het impingement is. Pijn bij de test van Neer kan ook komen door bursitis, een rotator cuff letsel, labrum schade of een AC-gewrichtsprobleem.
Daarom gebruiken fysiotherapeuten en artsen de Neer test nooit als enige test. Ze combineren hem altijd met andere tests, zoals de Hawkins-Kennedy test, de empty can test en de painful arc test. Deze zogenaamde cluster approach geeft een betrouwbaarder beeld.
Neer test vs. Hawkins-Kennedy test
De Hawkins-Kennedy test is het meest gebruikte alternatief naast de Neer test. Beide onderzoeken impingement, maar op een andere manier.
Bij de test van Neer wordt de arm passief naar voren en omhoog bewogen in endorotatie. Het tuberculum majus wordt daarbij onder het acromion geduwd. Bij de Hawkins-Kennedy test staat de arm op 90 graden flexie met de elleboog gebogen. De onderzoeker roteert de arm vervolgens passief naar binnen (endorotatie). Dit duwt het tuberculum majus meer onder het coracoacromiale ligament.
De Hawkins-Kennedy test heeft een iets hogere sensitiviteit (79%) en is volgens meta-analyses iets krachtiger om impingement uit te sluiten bij een negatief resultaat. In de praktijk voeren de meeste clinici beide tests uit als onderdeel van het schouderonderzoek.
Wat wordt er ingeklemd bij de Neer test?
Bij een positieve Neer test worden structuren bekneld in de subacromiale ruimte. Dit is de smalle ruimte tussen de bovenkant van je bovenarm en het dak van je schouder (het acromion).
De structuren die bekneld kunnen raken zijn de supraspinatus pees (het meest voorkomend), de pees van de lange kop van de biceps en de bursa subacromialis (een slijmbeursje dat als kussen dient). Wanneer de arm naar voren en omhoog wordt bewogen in endorotatie, wordt het tuberculum majus (de grote knobbel aan de bovenkant van je bovenarm) tegen het acromion en het coracoacromiale ligament gedrukt. Dit comprimeert de structuren ertussen.
Kun je de Neer test zelf uitvoeren?
De Neer test is lastig om betrouwbaar bij jezelf uit te voeren. Het belangrijkste element, het stabiliseren van het schouderblad, kun je niet goed doen met je eigen hand terwijl je tegelijkertijd je arm beweegt.
Wat je wel zelf kunt checken: breng je arm gestrekt naar voren en omhoog met je duim naar beneden. Voel je een herkenbare pijn aan de bovenkant van je schouder rond 120 tot 180 graden? Dan is dat een indicatie dat er iets in de subacromiale ruimte geprikkeld wordt. Het is echter geen vervanging voor een goed klinisch onderzoek. Bij aanhoudende schouderklachten is het verstandig om een fysiotherapeut of arts de test te laten uitvoeren als onderdeel van een volledig schouderonderzoek.
Veelgestelde vragen over de Neer test
De Neer test meet of passieve flexie van de schouder in endorotatie pijn uitlokt door compressie van structuren in de subacromiale ruimte. Het is een provocatietest, geen beeldvormend onderzoek.
Nee. Een positieve Neer test kan ook voorkomen bij bursitis, rotator cuff tendinopathie, labrum schade of AC-gewrichtsklachten. De test moet altijd gecombineerd worden met andere schoudertests voor een betrouwbare conclusie.
Bij een gezonde schouder veroorzaakt de Neer test geen pijn. Bij een positieve test voel je een herkenbare pijn aan de voorzijde of bovenzijde van de schouder. De onderzoeker stopt de beweging zodra pijn optreedt.
De meest gebruikte combinatie is de Neer test samen met de Hawkins-Kennedy test, de empty can test (Jobe test) en de painful arc test. Deze cluster approach verbetert de diagnostische betrouwbaarheid aanzienlijk.
Het Neer sign verwijst naar de pijn die optreedt bij passieve flexie van de schouder. De Neer test in strikte zin omvat ook een injectie met lokaal verdovingsmiddel in de subacromiale ruimte. Als de pijn na de injectie verdwijnt, bevestigt dit dat de pijn uit de subacromiale ruimte komt. In de dagelijkse praktijk wordt de term test van Neer echter voor beide varianten gebruikt.
Fysiotherapieblog.nl is geen medisch specialist en niet gelinkt aan een erkende fysiotherapeut. De informatie op deze website is gebaseerd op eigen ervaringen. Heb je vragen? Overleg dan met je eigen fysiotherapeut of huisarts. Aan de informatie op de website kunnen geen rechten worden ontleend.
